Stelt u zich eens voor: u bent een moeder en heeft een zoon in de bergen. Hij zit daar al 10 jaar. Vechtend voor zijn idealen. Hij maakt deel uit van een oorlog die geen einde kent.

Maar net als de oorlog is er iets anders wat niet eindigt. Ik heb het over uw gemis en verlangen náár en uw verdriet en leed óm die stevige knuffel...Die hand door het achterhaar... Of juist die aggressieve kus.

Er zijn straks bijna 12 maanden voorbij.

Rudaw.NL bestaat op 1 oktober precies één jaar. Wat begon als een hevig beschreven Hema-kladblok omringd door minstens twintig theezakjes en veel koekjeskruimels in een intellectueel café in Utrecht, is vanaf die dag omstreeks 5 uur 's ochtends een goede online informatiebron over de Koerden op het internet.

Ook de komende weken staat de Koerdische kwestie in Turkije in het middelpunt van de belangstelling. Zeggen dat dit probleem de belangrijkste te nemen horde is op weg naar een definitieve inslag naar vrijheid en gelijkheid voor álle Koerden, lijkt mij overbodig. Wel is het interessant te kijken naar mogelijke oplossingen voor het vraagstuk.